Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Π. Κρανιώτης: "Χώματα και χρώματα"


Έσπασα μέσα μου
Δυο ποτήρια κρασί
Και τρεις κούπες τσάι

Μα δεν έκοψα το ψωμί
Με το μαχαίρι
Που πισώπλατα
Κάρφωσα τη λογική μου

Το βράδυ που ξέφυγε
Η ανάσα μου
Απ' το μετέωρο γιατί
Όταν αράχνη έγινε
Και παγίδευσε
Χώματα και χρώματα

Που η ζωή γεννάει
Και τυραννάει
Καταραμένες ώρες
Έμπνευσης και θανάτου



Σχόλια

  1. Πολύ ωραίο Δημήτρη ..Οντως καταραμένες οι ώρες της έμπνευσης φορές Αλλά δεν ζούμε και χωρίς αυτές

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα