Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τζένη Μαστοράκη: "Τα παραμύθια της Χαλιμάς"


Δε μου είναι πια εύκολο
μήτε θελητό
να γράφω στιχάκια.
Γύρω παραμονεύουνε οι σκοτωμένοι
με γάντζους και στριφτά μαχαίρια
κι ο τόπος αφρίζει ποτάσα.
Μου το ’λεγαν ότι στο τέλος
η Χαλιμά τα ξέρασε πετρέλαιο
τα παραμύθια.
Έτσι στους δύσκολους καιρούς
παίρνω ένα καλάθι μανιτάρια
και παρασταίνω
την πεντάμορφη του δάσους.
Στην αρχή μοιάζει λίγο
σα να βουτάς με το κεφάλι
απ' τον τοίχο.
Πιο έπειτα το συνηθίζεις και σ' αρέσει.


(από τη συλλογή "Το σόι", εκδ. Κέδρος, 1990)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα