Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αθανάσιος Τζίκας: "Καταβατικό"



                      1

Από τον τόπο των ξωτικών
ήρθε η μεγάλη μαρκίζα
-πωλείται ευτυχές μέλλον-
στήθηκε υπενάντια μεν
χωρίς ασέβεια δε
μπροστά στον πιο παλιό ναό της πόλης
σ’ ένα κτίριο βουβό
διστακτικά συνέφαγα μ’ ένα μεθυσμένο Διόνυσο
που στραβοπατούσε κατακίτρινος
στους διαδρόμους του εμπορικού
παίζοντας με το μαξιλάρι ακουμπιστήρι του
γελώντας απαίσια στις ουρές του κοσμάκη
γέλια ρηχά
από απέναντι
ο αντίλαλος ερχόταν ανεπιεικής
-το κακό σας παρελθόν ανταλλάσσεται με μισό ευτυχές μέλλον –
η γιορτινή εκστρατεία του καταστήματος
με μισό ευτυχές μέλλον
και μ’ αυτές τις καλές φυλαγμένες μνήμες
τραβούσανε για τον απέναντι ναό
σε τελετή μνημοσύνου
κουρασμένος ο Διόνυσος επέστρεφε στο τραπέζι μας
-μα ποιας απόλαυσης θεός είναι;
εκείνο το βράδυ μεθύσαμε δίχως κρασί
ή μάλλον κάτι σαν κρασί
από το μέλλον θα έρχεται κι αυτό
και πάλι στην ουρά
μας προσπερνούσε το πεπρωμένο τους
τα ίδια ακριβώς πρόσωπα
-άραγε τι να ζητάνε πια;
κάπως έτσι το κατάστημα έκλεισε
ο μεγαλύτερος εχθρός του:
απέναντι,

αυτές οι καλές οι μνήμες
όταν μνημονεύονται



(από τη συλλογή «Χαιρετισμοί», εκδ. Γαβριηλίδης, 2014)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα