Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτης Μηλιώτης: "Ένα έπιπλο"


Σιγά σιγά σβήνει το φως στα μέσα σπίτια.
Δεν έχουμε τίποτα πραγματικό να πούμε.
Μιλάμε λες κι ανοίγουμε ντουλάπια.

Ένα έπιπλο γίνεται με τα χρόνια ο άνθρωπος
που αντιστέκεται μ' όλα του τα ξεσκλίδια.
Και ούτε λόγος να βρεθεί.-
μέχρι το έπιπλο να σπάσει
και να σωρεύονται σωροί σανίδια για σκουπίδια.

Το σώμα που χάσαμε είναι η αφήγηση,
είναι η άρνηση να ρέουν γεγονότα
δίχως σημασία.


(από τη συλλογή "Μια ανάσα δρόμο", εκδ. Ars Nocturna, 2013)

Σχόλια

  1. εξαιρετικό...έξυπνο ,ενδιαφέρον ποιητικό θέμα....εύγε...καλό Σαββατοκύριακο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα