Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κυριακή Αν. Λυμπέρη: "Η Εύα"


Έτη πολλά
ταξιδεύουν οι ψυχές στη μοναξιά τους
κλωνάρια ερέβους σπαθίζουν το δρόμο τους·
χαμένες οι ψυχές στο άγνωστο
μαλακές
από το σχήμα του τίποτα
πλάθονται στο άλλο τίποτα
μέχρι να συναντήσουν μια αδελφούλα.
Τότε
χωράει ο καιρός μέσα στα δάχτυλα
πιάνεται στην καρδιά
μικραίνει
γίνεται χρόνος υπαρκτός
αληθινός.

Άμα φοβάσαι να δαγκώσεις το μήλο
δε θα σου χαριστεί η Εύα
γιατί πεινάει συμμετοχή·
αυτή γυρεύει
το ολοστρόγγυλο τέλειο
το ανθρώπινο
μέσα στα δόντια να χορταίνει.



(από τη συλλογή "Το κάλλος και το τραύμα", εκδ. Γαβριηλίδης, 2012)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα