Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θεώνη Κοτίνη: "Συστάσεις"


Όταν λέω τον εαυτό μου μπροστά στους άλλους
όνομα και επάγγελμα και τόπο διαμονής
αναρωτιέμαι ύστερα αυτό λοιπόν είναι όλο
όλος εγώ που υπάρχω
μόλις που εκτείνομαι σε μια γραμμή ληξιαρχείου
στην επιτύμβια παράταξη των ημερών μου
θα ’θελα να προταθώ αλλιώς
μα δεν γνωρίζω πώς
ας πούμε αντί για όνομα να πω
μ’ αρέσουνε τα πορτοκάλια
παιδί επέλεγα ένα υπερώο δάσους για να ζω
και τώρα φεύγω εντός του
δουλεύω στα λατομεία των λέξεων
σκάβω βαθιά λαγούμια στην ανάσα μου
χτυπώ θλιμμένες φλέβες μες στο νου
πουλώ οξειδωμένο λόγο
στο κατώφλι σου

Σχόλια

  1. Αααα, Θεώνη, τι θεσπέσια που επεκτάθηκες με πλούσια εργαλεία και στόχους, πέρα από τις 2-3 γραμμές του ληξιαρχείου, του επιτάφιου και των επιτύμβιων πλακών. Εύγε !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα