Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νεφέλη Ανδριανού: "Τώρα πια..."


Tώρα που ο χρόνος
συμφωνεί μαζί μας
αδιάφοροι, χαρούμενοι
να ξοδευόμαστε σε κήπους, ανέμους, θάλασσες
σκιτσάροντας νοερά στους τοίχους
στίχους
που αποπλανούν ανούσιες μέρες.

Τώρα που έρχονται ζεστές ημέρες
να φιλήσουμε τα λουλούδια
κάνοντας μια πρόποση
στην αιώνια μεγάλη μέρα
που σα θείο δώρο μας στάλθηκε να δημιουργήσουμε.

Έχοντας πίστη στο Σκοτάδι
κατέφτασε να απαγάγει μια απαισιοδοξία αλλοτινή
η Γη
στολίζοντάς μας άφθονο ανώδυνο Επίκαιρο νέκταρ
στο τσούγκρισμα μιας αθανασίας
που σε όλους μας κάποιες νάρκες, στιγμές, χρωστά.

Καμία Άνοιξη δε πρόδωσε κανέναν.
Υπενθύμιζε αληθινά αρώματα.

Eίμαστε Μόνο Παιδιά.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα