Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτης Δαμκαλής: "Κορεσμός"


Την κάθε μέρα ανελλιπώς
ενδύομαι την ξένη φορεσιά
και με μάσκα σοβαρή και μετρημένη
διαβαίνω του χρόνου το τίποτα
Κορνάρω να με κοιτάξουν
τα γυάλινα βλέμματα
των ομόσταβλων
Ποιμήν μαζί και ποίμνιο
βελάζω τη γλώσσα
που ποτέ δεν έμαθα
Τι καρτεράμε;
Αβυσσαλέα δίψα
σε ρηχή ποτίστρα
καλοί χωράνε χίλιοι
στο μηδενικό πηλίκο


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα