Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Β. Κωβαίος: "Έκθετο"


Ήταν μια Ποίηση ανθρωπόδαρτη.
Κάθε παιδί που έτεκε
άλλος το σταύρωνε σαν το Χριστό
το λάνσαρε άλλος για δικό του.
Φιλόλογοι το ανέλυαν
κυριούλες ξεματιάζαν…

Μια νύχτα βγήκα αθόρυβα
αφήνοντας το πορτ-μπεμπέ
κι ένα μπουκάλι λέξεις
στην πόρτα απ’ έξω
του αναλφάβητου.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα