Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απόστολος Θηβαίος: "Η σύνθεση μιας φωτογραφίας"



Αργά τις νύχτες θα επιστρέψουν και πάλι
Για να τελειώσουν ό,τι άρχισαν πριν από εκατόμβες πρωινών
Όπως εκείνο το αληθινό σπίτι από κιμωλία
Τους χιλιάδες εξώστες
Τους λαμπρούς φωτισμούς
Αρχιτεκτονικές αγαπημένες των νερένιων κιονόκρανων,
Μουσικές των αετωμάτων
Που φλέγεστε και αντέχετε πίσω από δειλές λάμπες
Θεάτρων γκρεμισμένων
Το πρωί τίποτε δεν θα μαρτυρά όλον αυτόν τον έρωτα
Αφού εσύ, πάντα απελπισμένη και ωραία
Θα βαδίζεις και πάλι ανάμεσα στους σπασμένους καθρέφτες της ζωής σου
Έξω απ’ το φως, έξω απ’ το φως.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα