Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ναταλία Καραγιάννη: "Στο πάρκο"



Στο Πάρκο ίσως μένουν άνθρωποι, τη νύχτα
ζουν κατσαρίδες δέντρα κι αγριόχορτα
βραδυπορώ αυτές τις μέρες στέκομαι
να μην τελειώνουν ο αέρας η ζέστη
και ο παρασυρμός μου εντός αυτών
ο αργός χορός στον οποίο επιδίδομαι
πιο συχνά μόνη μου καμιά φορά μαζί σου.

Περπατάς δίπλα μου γιατί σε συνοδεύω
περπατώ δίπλα σου γιατί εσύ γυρνάς
έρχομαι φεύγω στις κάτω γειτονιές σου
ενώ η τροχιά σου παραμένει σταθερή
θέλω να πω: εγώ σε περιμένω
κι ας είμαι αιωνίως εν κινήσει.


(από τη συλλογή «Σαράντα», εκδ. Άγρα, 2014)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα