Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Π. Κρανιώτης: "Γη και ύδωρ"


Βρέχει σύνορα
Που μ' απειλούν
Και σπάζω πόρτες
Για να χαθώ
Εκτός προθεσμιών
Εντός σωμάτων
Που αγνοώ

Ξένος μεταξύ
Δικών μου αμαρτιών
Κλέβοντας γη και ύδωρ
Θ' αμυνθώ

Με μαχαιροπίρουνα
Στολίζω το ψωμί
Που έθαψα μικρός
Για όνειρα
Που ακόμη πεινούν
Κι απρόσφορα ληστεύω

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα