Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Τρανού: "Στο μέλλον όμως στο μέλλον"


Συνέχεια πρέπει να είσαι με μια σκούπα στο χέρι

Ο ουρανός αδειάζει μαύρες στάχτες μικρές.
Πέφτουν αργά, με τις ώρες.
Δεν τις κοιτάω άλλο, φτάνει,
Ποιος ξέρει από πότε έχει αποθέματα.
Θα περιμένω να τελειώσουν να πλύνω.
Μυρίζει σαν καμμένο μαλλί,
Στις ειδήσεις δεν είπε τίποτα για πυρκαγιά.
Η γειτόνισσα λέει πως καίγεται καρδιά φτιαγμένη από νύχια,
Γι' αυτό μυρίζει έτσι.
Η γειτόνισσα είναι τρελή.
Γλιτώνει και δεν τη μαζεύουν στα σφουγγαράδικα
Γιατί είναι πιο μπαμπόγρια από μένα.
Όσο και να λένε τα κλείσανε δεν κάνει να πιστεύεις κανέναν.


(από τη συλλογή "Ο τροπαιούχος ζογκλέρ", εκδ. Μανδραγόρας, 2013)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα