Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Στρούμπας: "Λεπτές ισορροπίες"


Τι χαρά στην παιδική χαρά
να ξαμολώ τα παραπαίδια μου!

Καμαρώνω σαν
Στην τραμπάλα ισορροπούν οι αντιφάσεις μου
Στην κούνια πάνω κάτω οι σεμνές φιλοδοξίες
Στο γύρω-γύρω όλοι τρικυμία εν κρανίω
Στην τσουλήθρα οι εκπτώσεις μου.

Κάτι γιαγιάκες, κάποτε, μ’ εγγόνες αγιοσύνες
που απορούν πώς γίνεται να ’ν’ όλα τους δικά μου
άγρια μ’ επιπλήττουν που τηρώ
λεπτές ισορροπίες λεπρές.

Καθόλου δεν πτοούμαι.
Όλα τα παραπαίδια μου
για μένα είναι παιδιά μου.



(από τη συλλογή «Λεπρές ισορροπίες», εκδ. Γαβριηλίδης, 2010) 

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα