Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Π. Κρανιώτης: "Παντός καιρού"



Προφταίνω να φύγω,
μα υπομένω,
σαν κλάδεψα
λίγα χρήματα
για "μπρέκφαστ"
αναψυχής.
Μάταια διακόπτω
τον ειρμό μου
με "τάιμ άουτ"
κι απρόσεκτα
θερίζω το χρόνο.
Με ποινές
παντός καιρού
τον αποκαθηλώνω.


Σχόλια

  1. Θερίζεις το χρόνο και στοιβάζεις θημωνιές αγάπης στα έγκατα των ψυχών μας Πολύ ωραιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με ποινές
    παντός καιρού βαθιές ρωγμές στα άδεια πρόσωπα αποζητώντας σπαρακτικά με άδεια μάτια λίγη ανθρωπιά Όμορφο Δημήτρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα σταθώ στο:

    "Προφταίνω να φύγω,
    μα υπομένω,"

    που, για μένα, είναι η ουσία.
    Η πράξη που αναδύεται μέσα από την "μή πράξη" και δείχνει την ανησυχία σου.
    Η "ποινή" μου είναι παντός καιρού, χωρίς ίχνος αποκαθήλωσης.
    Ωραίο!
    Δηλώνει την "επίκαιρη" πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα