Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δανάη Μαργαρώνη: "Αστερίας"


Τα παιδιά μου
ρήματα πολύχρωμα.
Ασυναίρετα.
Ήλιοι ολόφωτοι
κλίνουν
χορωδιακά
μέλλοντες απέραντους.
Πρώτος ενικός.
ΕΓΩ.
Θα πονάω
Θα γελάω
Θα χαλάω
Θα αγαπάω.
Κυρία ξέρετε;
Πίσω από τον πίνακα
υπάρχει μια θάλασσα που βράζει.
Γεμίζω με μια καχυποψία
των τεράστιων ανθρώπων.
Αλήθεια Κυρία.
Να!
Ένας μικρός ήλιος ανατέλλει ευθυτενής 
και έρχεται προς το μέρος μου.
Κοιτάξτε τι βρήκα
κάτω απ’ το θρανίο μου.
Τι;
Έναν αστερία.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα