Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Lat Λεμπέσης: "Θυμάμαι.."


Σε θυμάμαι πως έτρεξες
φοβισμένη μπροστά στην ποίηση που είδα στα μάτια σου
φοβισμένη μπροστά στην φύση που είδες στα μάτια μου

και μετά βροχή
να θρηνήσει κάθε χαμένη ελπίδα
να θρηνήσει κάθε χαμένο όνειρο

να ξεπλύνει το βρώμικο από τα καυσαέρια κορμί μου

Γιατί τι νόμιζες...
εδώ μεγάλωσα εγώ
σε μια σπηλιά φτιαγμένη από τσιμέντο και σίδερο και βρωμιά και απληστία

Και τώρα που η ποίηση ξεχάστηκε
και τώρα που η φαντασία τσακίστηκε στα βράχια της πραγματικότητας

έμειναν τουλάχιστον τα βιβλία
των σπουδαίων
των άξιων ποιητών
συντροφιά. Να.



Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα