Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιουλίτα Ηλιοπούλου: "Άτιτλο"


Που δεν σε κράτησε άλλο το μυστικό
κι  όπου κι αν βγω
νύχτα στη στέγη να σε φωνάξω
δεν θα υπάρχεις
ένα σημείο σου κόκκινο στον ουρανό
την πάντα τελευταία θα περιμένω
βροχή και την αγάπη
τα δίχως όνομα περνώντας πλάι γυμνή
μικρά φυτά
που μυρίζουν βαθιά μέσα τον άνεμο
άντρα.


(από τη συλλογή “Δίγαμμα”, εκδ. Ύψιλον, 1992)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα