Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Σκουρολιάκου: "Μια μέρα"


Ανοιγοκλείνουν οι καρδιές  με πάταγο
μες  στις ασπρόμαυρες  διαδρομές  της  μέρας.
Προσοχή στο κενό.

Ασφαλισμένοι   σ’ έναν  καναπέ  μετά,
μασάμε  άνοστο  ψωμί  
ακούοντας   μακρινούς  θανάτους.

Πίνουμε  υπνωτικό  νερό
από χλωριωμένες  σκέψεις.
Να δούμε όνειρα χρωματιστά.

Σώματα ξεφυλλίζουμε  στη λήθη
και το ξημέρωμα
φοράμε  τη στολή της μάχης.

Μια μέρα,
θα  ζωγραφίσω  στο κορμί σου
τις παραστάσεις της ασπίδας του Αχιλλέα.


(από τη συλλογή ''Χρώμα Αύριο'', 2015)

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα