Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτης Δαμκαλής: "Ιχνηλασία"



αντί για μνήμη έχω μια πλαδαρή σουπιά
ξερνάει μελάνι στ’ αληθινά χνάρια και
μένουν μόνο πλαστικά εκμαγεία σε σημείο
που πολλάκις απαρνήθηκα μπαμπά και μάνα
μα πάντα κουβαλώ στη ράχη μια κούνια παιδική

στα γυμνά από χρόνο πόδια μου
ένα σαλιγκάρι μάζεψε τα στεγνά του μάτια
τακτοποίησε το βλέμμα προς τα μέσα
κι αποφάσισε να μην αφήνει πίσω σκέτα σάλια
παρά βαθιές για σπόρο αυλακιές


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα