Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγγελική Γιαννέλου: "Κόκκοι του χτες"


Γύρισαν  πίσω  οι  πανηγύρεις,
απ'  τις  μακρινές  γιορτές,  τις  σκονισμένες.
Με  σκισμένες  στους  αέρηδες  μουσικές
και  χρώματα  βραχνά,  όλο  αγρύπνια.
Εγκαταλελειμμένα
στις  πέντε  αίσθησες  τ’ ανθρώπου
μεσημέρια.
Μας  ξεγέλασ'  ο  ήλιος
κι'  αποκοιμήθηκε -χώρια  του-
στο  χαγιάτι.
Ο  πόνος  του  σαντουριού,
δασύ,  γέρικο  μέλι,
που  ταγγίζει  στη  θύμηση,
βρήκε  καταφύγιο  στα  χέρια  τού  γύφτου.
Όρμησαν  πρώτοι   στο  χορό
εκείνοι,  που  λογιάζονταν
άμαθοι  στο  τραγούδι.
Το  δάκρυ
μας  το  πήρε  το  καλοκαιράκι
παράμερα,  κρυφά
και  το  αποπήρε.

Το  καλοκαιράκι...
Μικρό  παιδί...
Δεν  ήξερε  τίποτα
για  της  ψυχής  τα  μυστικά  ορυχεία.


(από  τη  συλλογή "Σκεύη  κεραμέως", εκδ. Δωδώνη, 1997)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα