Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Αγγελής: "Άτιτλο"

                   
                15.

Να γράψω ένα ποίημα για τη σιωπηλή Κυριακή που να λέει τους λύκους λύκους και τους φονιάδες φονιάδες
Να βγω στον ακάλυπτο και να φωνάξω "όχι" σαν κάτι να με πνίγει
Να διαβάσω Γιόζεφ Ροτ, να ξαναθυμηθώ τον μεσοπόλεμο του Λεοντάρη
Να χορέψω με το Riders on the storm στο πικάπ σα να επίκειται πάλι το τέλος
Να είσαι εσύ το τέλος μου, να είμαι ο δικός σου μεσοπόλεμος
Να βγω απ' το σπίτι, να βγω επιτέλους από τον εαυτό μου
Ν' αγοράσω εφημερίδα, να δω τους συνταξιούχους που παίζουν σκάκι στα παγκάκια της προκυμαίας
Να φανταστώ έναν βυζαντινό άγγελο να κατεβαίνει στα νερά ψιθυρίζοντας ακατάληπτες λέξεις
Να περάσω απ' το καφενείο που συζητάνε πολιτική και ποδόσφαιρο
Να τηλεφωνήσω στον ηλεκτρολόγο
Να τηλεφωνήσω στον Χωρομέτρη
Να ζητήσω ζάχαρη απ' τον γείτονα
Να μην είναι σιωπηλή η Κυριακή, να μη γράφω ποιήματα.


(από τη συλλογή "Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου", εκδ. Πόλις, 2015)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα