Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία-Θεοδώρα Δημάκη: "Εικονο-γράφοντας"



Διαλέγω το κατάλληλο σκαρί, με το πιο λευκό πανί,
ένα χαρτί ογδόντα γραμμαρίων για κείνη που με θέλει αιχμάλωτο στις πλεύσεις.
Και της κάνω το χατίρι. Για το ιστίο που κατέχω, την αόμματη γραφίδα.
Με επιβάτες γραμματοσειρές και ναυτιλλομένους στίχους
Κοκαλιάρικα φωνήεντα
Νυσταγμένα σύμφωνα
Να λιάζονται σαν Αφροδίτες.
Να πλέκουν δίχως βελόνες.
Τσαλακωμένες ρίμες πάνω σε τραπεζομάντιλα.
Δάχτυλα τρυπημένα από στίξεις.
Θέλω να ψαρεύω στην καρέκλα μου, να αγκιστρώνω λυθρίνια και σαργούς με ξύστρες και
κονδυλοφόρους.
Με όπλα γυαλισμένα- δε σκούριασε λέξη στα χέρια μου.
Στρατιώτης εγώ να βλέπω καιόμενες συλλαβές, μάχες σε χάρτινες κοιλάδες
Σαν αντάρτικο του διαλόγου υπέρ πεσόντων ποιητών,
να πονώ στην ορμή του λόγου.
Σαν πληγή από ατίθαση μολυβιά
Σαν γέννα,
να χαίρομαι τη σπαραχτική ροή της.  


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα