Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιολάντα Πέγκλη: "Λεμονάδα χωρίς ζάχαρη"


Σαν να τρώω τη σούπα μου στη τζαμαρία
κι όπου να 'ναι πέφτει η πέτρα
πέφτουν γυαλιά στο πιάτο
υπάρχει μέσα στη στιγμή ο κύκλος που κλείνει
κι ο κύκλος που γεννά άλλον κύκλο.
Γιατί αν η φασαρία γίνεται
απ' αυτόν που διασχίζει τη ζωή μου για να κόψει το νήμα
λησμονώντας με σε ξένον ίσκιο
ίσως δε χάνομαι, ψάχνω σε λάθος μέρη.
Δείχνω κατανόηση όταν ο σερβιτόρος
που τρέχει εδώ κι εκεί σα βροχή από τρύπια στέγη
σφυρίζει τόσο όμορφα ώστε μόλις ανοίξει η πόρτα
πετάει στα σύρματα με τ' άλλα πουλιά.
Δε μεταβάλλει μόνον ο χρόνος τον άνθρωπο
μεταβάλλει κι ο άνθρωπος το χρόνο.
Ιδίως όταν μπαίνει και όλοι κοιτούν τι κρατά στα χέρια·
τι κρατά με τα δόντια, κανείς.


(από τη συλλογή "Γειά", εκδ. Γαβριηλίδης, 2010)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα