Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου: "Γεια"


Ύστερα ψιθύρισε "Γεια"
μια λέξη όπως αντίο
με ’κείνο τα Γάμα σε ορθή γωνία
γιατί έπρεπε να γίνει το ορθόν, το πρέπον
κι ας ήταν η στιγμή οξεία
και το άλφα στο τέλος,
που έμοιαζε αχόρταγο κι αμήχανο,
ωστόσο αποφασισμένο ν’ ανεμίσει
στον ανέκφραστο ορίζοντα.
Το σπίτι, η αυλή, το γιασεμί
βουβοί μάρτυρες της θλιβερής εικόνας.
Κι όσο απομακρύνονταν τόσο έλαμπε
μέσα στο φως του καυτού μεσημεριού.


(από τη συλλογή "Αποικία κοχυλιών", εκδ. Αρμός, 2008)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα