Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελένη Λιντζαροπούλου: "Ενθύμιον αιωνιότητας"




Χρειάζεται να μην σε βλέπω
Για να γράφω

Να αναπολώ πόνους
Να θυμώνω με τα όρνεα
που οσμίζονται τον θάνατό μου
Να ρουφώ σκότη αμέτρητα
κι αβύσσους

Χρειάζεται να μην σε βλέπω
για να εμπνέομαι από τον κίνδυνο
κάποτε να μην υπάρχεις

[Γιατί όταν σε βλέπω
ακόμη κι ο θάνατος, μου φαίνεται
απίθανος, πόσω δε μάλλον η προδοσία.]


(από τη συλλογή "Η εποχή των λέξεων", Εκδόσεις των Φίλων, 2015)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα