Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ραλλού Γιαννουσοπούλου: "Προσδοκίες"



Κι όταν ήμουνα παιδί
σίγουρη, το αυτονόητο δηλαδή,
πως κάτι σημαντικό
θα συμβεί στη ζωή μου
όταν μεγαλώσω. Οπωσδήποτε
κάτι μεγαλειώδες.
Ονειρευόμουνα ξύπνια.
Γιαυτό και ο πατέρας
με κοίταζε λυπημένα
βέβαιος από τότε πως
εγώ δεν ήμουνα γεννημένη
για θαύματα.



Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα