Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άκης Μπούρας: "Επάρατη λαχτάρα"



Βιώνω τις παρανομίες μου…
βλέποντας στο ηλιοβασίλεμα θεούς
να καρτερούν εγκόσμιες μπόρες…
παρόμοιες με σιωπή.

Σαν ώρα στερνή…
που λησμόνησε να επιτεθεί
κατάστηθα στα μακρινά μου όνειρα…

Γνωστοί καπνοί… παντού καπνοί…
μαυρόσκουροι… βελούδινοι…
μεθυστικής οσμής…

Με στροβιλίζουν κολακευτικά…
ψιθυρίζουν να παραιτηθώ… προτού
να δω τις φλόγες να καίνε…
κοχύλια και καβούρια στο κορμί μου…

Ως κι ο κεραυνός της καλημέρας
παραμονεύει στην κορφή του δρόμου
να με τρομάξει… να με ταράξει…
μήπως και σβήσουν τα νερά της ζωής μου…

Γιατί τολμώ στη μάχη
να κατορθώνω να δυναμώνω
τη λαχτάρα της γέννησης μου…


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα