Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρήστος Τσαγκάρης: "Τα περί φύσιος"



Μιλάμε "περί φύσιος"
αλλάζοντας όπου χρειάζεται τον κώδικα κρυπτογράφησης
Προσθέτουμε νούμερα όπως ορίζουν τα πρωτόκολλα σωστής λειτουργίας.
Δίνοντας την ψευδαίσθηση του φυσικού χρόνου,
Το ρολόι δουλεύει και πάλι.

Ο κόσμος, ένα καλοκουρδισμένο μηχάνημα
Στέκεται ουδέτερο απέναντι στη συντεχνία των ρολογάδων.
Όταν η ερμηνεία της κίνησης χωλαίνει, χορηγούν πρόσθετα δεκανίκια.
Όχι τόσο για θεραπεία του ρολογιού.
Όσο για την παραμυθία της θεωρίας.
Τα βιβλία τους δεν έχουν πια φτερά.
Μα δεν τους κάνει καρδιά να τα παροπλίσουν.
Τα παλιά αεροπλάνα ξεβάφουν θλιβερά μες στα χορτάρια.
Το βιβλίο άλλωστε έχει πια πολλά χέρια,
για να στηριχθεί και να αποκρούσει τους επικριτές του.

Όπως όμως λέμε συχνά η φωτιά είναι ανώτερη από τον ορισμό της.
Η πορφυρή πυγολαμπίδα στα παλιόξυλα και το ωρυόμενο θηρίο του ηφαιστείου
Θα πολεμήσουν το βιβλίο χωρίς στρατηγικό σχέδιο.
Μόνο και μόνο γιατί η φλόγα δεν ανέχεται τα τυπικά των υπολογισμών.
Και επειδή ακόμα είναι ένα πράγμα σχεδόν έμψυχο,
ζωντανό στην ανάγκη και στον φόβο,
κάποτε ουράνιος προφήτης και άλλοτε λησμονημένη θεότητα του βάθους
Η φλόγα είναι κοντολογίς ο φίλος που προσεύχεται πριν γίνει δολοφόνος.
Και όλα αυτά δεν εξηγούνται με ένα θερμόμετρο που ξεπερνά την ορισμένη χαραγή.

Έτσι μιλάμε "περί φύσιος". Με όση αλήθεια εισχωρεί στους ορισμούς μας.





Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα