Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ντέπη Φαρκάτση: "Το κορδόνι της αυτοκαταστροφής"


Δεν ανήκεις πια εδώ,
Τα παπούτσια του παππού μίκρυναν και δε σε χωράνε
Και τα δάκρυά σου παλεύουν να στεγνώσουν

Μεγάλωσες πια,
Καιρός να ξετυλίξεις από γύρω σου το κορδόνι της αυτοκαταστροφής που τόσα χρόνια σε κρατάει παράλυτο, δεμένο σφιχτά-σφιχτά
Ώρα να πετάξεις ψηλά, κάπου πιο ψηλά από τις προσδοκίες των άλλων

Γέρασες μαζί με τα δέντρα του κάμπου
Που σου υποσχέθηκαν κουνώντας τα φύλλα τους ότι αξίζει να ζεις και να μεγαλώνεις..

Που να ήξεραν όμως ότι τόσα χρόνια κατοικούσες μέσα σε μια σπηλιά, μες στο σκοτάδι
Που να ήξεραν πως η σκιά σου θα πέθαινε απόψε



Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα