Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άννα Νικολαϊδη: "Σκέψεις και λέξεις"


Να σου φθονούν το χάραμα
Να σε γλυκοκοιτάζουν άμεσα
Με μαβιές βούλες μονάχα,                                      
Σε πορεία ανάμεικτη
Ούτε που ξέρεις πού πάει αυτή
Τρέχουν σαν το άλογο
Μαζί και χώρια
Μόνες οι σκέψεις σε οδηγούν
Μα και οι λέξεις γρήγορα
Να σ’ ανταμώσουν πάνε                                            
Μα δεν μπορούν
μαζί άλλες φορές και άλλες τόσες χώρια
Αν θες και συ μαζί τις τρέχεις
Αν θες όχι ακόμη
Μ’ αντάμα να τις δεις μπορείς
Γιατί δεν πάνε ακόμα
Ούτε πιο κει ούτε πιο δω
Δεν ξέρεις πού θα τις εύρεις
Αν θα χαθούν χωρίς εσέ
Και πιθανόν να γίνει
Όμως εσύ τι θα συμβεί διαλέγεις
Στη ζωή σου εμπρός σαν χώμα
Μαζί αν θα κυλιστείς ή
Θα διαβείς,                                           
Ένα νέο δρόμο αντάρα.
Βρες τι θες και τι θα πεις
Και τι θα ματαγράψεις
Σε τούτο τον κόσμο το βαθύ
Που έπνιξε το γιώμα.



(από τη συλλογή "Σκέψεις και λέξεις", εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2016)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα