Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θανάσης Κριτσινιώτης: "Η Δάφνη στο μπαρ"


Το ξύλο με γνωρίζει,
με χαϊδεύει σαν χέρι αγαπημένο.
Απ' αυτό δεν θα γνωρίσω ποτέ
την προδοσία.
Ποτά με χρώματα φωτός
με ταξιδεύουν στην καρδιά
της νύχτας.
Η μουσική μού τραβάει τα μαλλιά
σαν άνεμος.
Σώματα με κυκλώνουν.
Ποιο θα με κάψει;



(από τη συλλογή "Η Δάφνη και το ποτάμι", εκδ. Γαβριηλίδης, 2016)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα