Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αννίτα Χατζίκου: "Κρυμμένη κοιμάται μέσα στη γη"


Πορσελάνη παλιά
και κουκούτσια από κεράσια
πολλά
τάχα πως έβγαλα
την άνοιξη χορτάτη

Βαδίζω στον δρόμο
τυλιγμένη ακόμη
στου χειμώνα το ξέθωρο παλτό
Περσινές ζωές
από πάνω μου
λίγο λίγο ξεφλουδίζω

Γύρω κτίρια
Δέντρα
πουλιά
σύννεφα
δεν φαίνεται να υπάρχουν

Ιλουστρασιόν συσκευασίες
με σημαδεύουν
από ράφια σούπερ μάρκετ
γι’ αστραφτερότερα λευκά
ρούχα
δόντια
ή κελιά

κι άσπρα όνειρα αμφίβια
μικρά ωδικά πτηνά
που λούφαξαν
κάτω από τη γλώσσα
ή στο χάδι των τρελών
ώσπου το στόμα
να μιλήσει πάλι
κύμα

Στο δελτίο των επτά
ο μεγάλος άντρας
δαγκώνει ατάραχος
τη σιδερένια σφαίρα
Γεγονότα

Κρακ:
ο ήχος
από κάτι που σπάει
μέσα

Σε μιαν αίθουσα αναμονής
λύνω σταυρόλεξα
μηρυκάζω στάχτες
αποκαΐδια οδομαχίας

Καπνίζω
με τα μάτια ανοιχτά
θυμάμαι θάλασσα
και σιωπηλά εγκυμονώ
τη ματωμένη πέτρα



Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα