Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νόνη Σταματέλου: "Τα σύνορα"



Η προσευχή μου υγρή κι επίπονη
που ο Θεός δεν αλλάζει τα σύνορα
να χωρέσω τον κόσμο μου.
Ένα πλοίο πέρα απ’ τον ορίζοντα είμαι.
Τ’ αστέρια που καίγονται
πυρπολούν τα κατάρτια μου.
Μου στήνουν παγίδες οι άνεμοι…


(από τη συλλογή "Έλλειψη χώρου", εκδ. Μελάνι, 2015)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα