Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργης Βώδινας: "Ρημαδιασμένο ρήμα"


Δεν αμπαλάρεται
σαν τιμαλφές στιλπνό
σε φιλντισένιες θήκες
Μήτε προθήκες σουλουπώνει
αρρωστημένου υλισμού
Παράφορα λαβώνεται
σε γλώσσες παραχαρακτών
Αφιονίζεται αδρά
σ' αλισβερίσια αισθημάτων
πλησίστιας υπουλίας
Μόνο να χαριστεί μπορεί
Απλόχερα χωρίς φραγμούς
Όπως ο ήλιος μας κερνά
Το φως της θαλπωρής του
Στις φλέβες του αργοκυλά
νέκταρ ολάνθιστης ζωής
Λύνει δεσμά της μοναξιάς
Τραύματα επουλώνει
Λαλιά έχει αηδονιού
Μοσχοβολά μεθυστικά
Σαν καρπερό περβόλι
Στέλνει τις πίκρες ξενιτιά
Τους στεναγμούς μελώνει
Μα λείπει απελπιστικά
από ανθρώπων χείλη
Έρημη λέξη ορφανή
Μ' ασέλγεια δαρμένη
Απόκληρη οδύρεται
Σ' αδράχτια μαύρης λήθης
Ρήμα που ρημαδιάστηκε
Πλανιέται στην ορφάνια
Εξόριστο γυμνό κορμί
Σ' ανήλιαγα κατώγια
Βλαστάρι άχρωμων καιρών
Ολοφυρμού υφάδι

Λιθάρια μόνο το λαλούν πουλιά το κελαρύζουν
Όπου οι ανάσες του κυλούν λούλουδα γλυκανθίζουν
Θαρρώ το λένε ''σ' αγαπώ'' της απληστίας θύμα
Μέσα στου πλήθους τον αχό στιλπνού καθρέφτη θρύμμα


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα