Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Τζίκα: "Ατελεύτητη μητρότητα"



Ονειρεύτηκα την κόρη μου
γριούλα,
κάτω από άγριες ρυτίδες
αναίτια να πληγώνεται
το ευλογημένο σώμα
του ποιητή Θεού εντός της,
ονειρεύτηκα να αποχωρίζομαι
το παντοτινά αφημένο στη μητέρα, χέρι,
να σωριάζεται η αγάπη μας σκόνη
μες στην άδεια κοιλιά μου.
Όσο λιγόστευαν οι αξύπνητοι φόβοι,
τεντώθηκε πάλι,
παιδί,
χαϊδεμένο απ την καθάρια αφή
της ψυχής μου,
μυημένο στον ατέρμονο σφυγμό
της αγκάλης.

Την κράτησα
μικρό θεμέλιο του στήθους μου,
της εξιστόρησα με ανακούφιση
τον ανύπαρκτο χρόνο
την ατελεύτητη μητρότητα.



(από τη συλλογή "Ελαττωματικό χώμα", εκδ. Το Κεντρί, 2015)


Σχόλια

  1. Η Μαρία Τζίκα είναι μια καλή σύγχρονη ποιήτρια. Και η "ατελεύτητη μητρότητα" εικόνα και ποίημα πολύ καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα