Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αντρέας Πολυκάρπου: "Κρατάω τα καλοκαίρια"




Κρατάω μέσα μου τα καλοκαίρια.
Αυτά που πέρασαν και έφυγαν χωρίς να χαράξουν το φως
χωρίς να ανθίσουν το γιασεμί.
Το ξεχασμένο γραμμόφωνο, το γαλάζιο ηλιοβασίλεμα
και τις φωνές των παιδιών με τα ρυτιδιασμένα χέρια.
Τον αέρα με τους κόκκους της αλμύρας και την καυτή άμμο
στοιβαγμένη πάνω από τα ανοιχτά μου μάτια,
φυτεμένα στα πράσινα βράχια.
Κρατάω μέσα μου τα καλοκαίρια.
Τα σκεβρωμένα αρμυρίκια και το λευκό σου χέρι
να ψαχουλεύει τον ήλιο.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα