Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νίκος A. Παναγιωτόπουλος: "Αγραμματοσύνη"




Να διακρίνεις -
οι διακρίσεις είναι ότι καλύτερο - κι εγώ αυτό κάνω.
Αλλά να προσέξεις γιατί οι διακρίσεις
είναι λεγεώνα όπως οι διάβολοι.
Και ποιά λεγεώνα θα 'βγει στη φύλαξη
ενώ το καλό είναι ένα;
Να -γι' αυτό- σε κάθε περίπτωση εγώ προκρίνω
αντίς για τη διάνοια τη συντριβή.
Και να θυμάσαι:
Πάνω στη σχεδία η διάνοια είναι εμπόδιο
και η πολυμάθεια είναι βλακεία.
Πάνω στη σχεδία χρειάζεται
η γλώσσα της σχεδίας.
Πάνω στα ξύλα της το παγόνι της γνώσης
κλείνει την ουρά.

Έχε φόβο και ζήσε πάνω στα ξύλα μου μουντά
Αυτό το μουντά - είναι μεγάλη ουσία.
Τι σε πειράζει κι αν δε ζήσεις για ένα μεσουράνημα;
Και τι σε νοιάζει να κρυφτείς σαν το φεγγάρι;
Δικά μου ξύλα κάτω απ' το φεγγάρι κυβερνάς.
Τα ξύλα μου και τα γράμματα θέλουν ξυπόλητη αντρεία.
Για να σ' το πω σωστά
αυτά τα δύο για να πατηθούν
θέλουν τέλεια αγραμματοσύνη.

Το χελιδόνι με τέλεια αγραμματοσύνη τρύπησε τη σκέψη.


(από τη συλλογή "Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια", εκδ. Ίνδικτος, 2006)




Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα