Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτριος Δημητριάδης: "Δύση"


Σε μαραμένους κήπους
περιπλανώμενοι παλιάτσοι
γυρεύουν αποκούμπι.

Αφήνουν πίσω τους
σταγόνες αίμα και ντροπή
μη χάσουν το δρόμο να επιστρέψουν.

Πετούν σχοινί να κατεβάσουν
τ’ ασημί του φεγγαριού
να λάμψει ο τόπος.

Κόκκινη κηλίδα κατάστηθα
τόσο αχόρταγο φως
στη γη των αρχαγγέλων.

Να με θάψεις με τα μάτια ανοιχτά
να αναπνέω.



(από τη συλλογή "Χρόνος αυτόχειρας",  εκδ. Γκοβόστης, 2016)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα