Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ηλίας Κουτσούκος: "Θα απαγγείλω ένα ποίημα"



Θα απαγγείλω ένα ποίημα
που έχει θέμα του το Χρόνο
πως έρχεται κι αμέσως φεύγει
αφήνοντας με, πάντα μόνο
σ' ένα πλανήτη που πλανιέται
και κάνεις κύκλους συνεχώς
στον γαλαξία του εντός…
Μικρό μυαλό που δεν χωράει
το από "που" και προς τα "που"
τρέχει στην άβυσσο και πάει
σ  άγνωστα μέρη ραντεβού
μέχρι τον Χρόνο του να κάψει
σε δρόμους που του έχουν γράψει
χωρίς να βρει τον όμοιο του
ούτε και τον δημιουργό του…
όσο κι αν ψάχνει στο μυαλό του…
Του λένε οι άλλοι φυσικά
"δες το και μεταφυσικά"
έχεις το στίγμα κάποιας λήξης
δεν προλαβαίνεις για εκπλήξεις
το θέμα είναι να περνάς υποφερτά
τα υλικά σου απ’ το σύμπαν είναι φερτά
Τουτέστιν από αστερόσκονη είσαι φτιαγμένος
σε αστερόσκονη θα λήξεις ως ληγμένος
καλή η Φυσική καλά τα Μαθηματικά
μα το ταξίδι κάποτε τελειώνει
διάλεξε μια ομάδα, μπες
στη πεδιάδα μαύρο χιόνι
στο Μπέλες φτιάχνουνε ακτές
και τρομαγμένοι αετοί
πετούν σε συννεφάκια ευθεία
που τα ζωγράφισαν χαριτωμένα κοριτσάκια
με κόκκινη μπογιά σε νηπιαγωγεία…
Τώρα το ποίημα κλείνει
και έχει σημασία
-ότι ενδεχομένως- χάρηκες
την ομοιοκαταληξία
Όμως  αντί για νόημα -που ξέρω- πως  γουστάρεις
της Λογικής όντας  πιστός
τίποτα δεν  θα πάρεις δυστυχώς.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα