Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νίκος Φωκάς: "Αντικριστά πρόσωπα"



Τι σύννεφο το πρόσωπο του ανθρώπου
Ή μάλλον σύννεφα που απ’ την απόσταση
Μας στέλνουν μιαν ενιαία εικόνα
Και συνεπώς παρ’ όλη του την πολλαπλότητα
Το εμπιστευόμαστε για σκέτο.

Έτσι και το δικό σου – με την ώρα
Πήρε να διαιρείται, να σκορπά
Σε λίγα συννεφένια ράκη
Που ανάμεσά τους με κατάπληξη αντικρίζαμε
Να μεγαλώνει ολοένα το γαλάζιο.


(από τη συλλογή "Κοντή σκιά", εκδ. Ύψιλον/Βιβλία, 2013)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα