Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τάσος Φάλκος: "Δώματα"



Αυτά τα υποσχεμένα δώματα
είναι πληγές που χαίνουν
Μπαίνουν τρεις άντρες
και σφάζουνε τα περιστέρια
ραντίζουνε τον τόπο
Μια μάνα κρύβει το παιδί της
Θα το παρουσιάσει στην άλλη τη σφαγή
αυτήν που έμελλε να γίνει όταν ήρθαν οι τρεις
που σκότωσαν αυτούς που έσφαξαν τα περιστέρια

Δεν είναι ίσως μάταιος ο μύθος
πως κάποτε σε μέρα ιερή
ξεσπάσανε σεισμός και καταιγίδα
που σκόρπισαν στεφάνια και θυμιάματα
και τραγική πνοή άγνωστη ως τα τότε
διαπέρασε την ατμοσφαίρα.


(απόσπασμα από το ποιητικό βιβλίο "Λύκοι" (θεώρημα), 2010,
ένα συνθετικό έργο που περιγράφει μια πορεία του ανθρώπου προς την αυτογνωσία)

Σχόλια

  1. Πρώτα ευχαριστώ για την εκτίμηση. Πρέπει όμως να παρατηρήσω τα εξής: Δεν πρόκειται για ποιητική "συλλογή", αλλά για ενιαίο εκτενές ποιητικό σύνθεμα (ο υπότιτλος είναι "Θεώρημα", συνολικά μια πορεία της ανθρωπότητας προς την αυτογνωσία, συνεπώς έργο ποιητικό και φιλοσοφικό εξ ίσου), που μου πήρε πολλά χρόνια για να το ολοκληρώσω. Έτσι απομονωμένο το απόσπασμα που δημοσιεύεται εδώ, χωρίς κάποια -έστω ελάχιστη- "εισαγωγή", προειδοποίηση, πληροφορία, θα με παραξένευε αν κανείς το έβρισκε ενδιαφέρον. Κι αυτό βεβαίως δεν πειράζει, αλλά με το απόσπασμα αυτό υπάρχει πιθανότητα να παρεξηγηθώ: Καθώς δεν φαίνεται για τι μιλώ (τι είναι αυτά τα "δώματα", ποιες οι "ιερές ημέρες" κτλ. που όμως είναι φανερά από τα όσα προηγούνται και από όσα έπονται) μοιάζει να περιφρονώ την λογική του άλλου, όπως οι σουρεαλιστές, ότι, όπως αυτοί, αγαπώ το παράδοξο, το κρυπτικό, το ακαταλαβίστικο, πράγματα ακριβώς που απεχθάνομαι και καταπολεμώ όπου τα βρίσκω. Τάσος Φάλκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα