Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κωνσταντίνος Μεϊμάρογλου: "Άτιτλο"



Ένας περίπατος στην βροχή
ένα συγνώμη
και λιώσαμε σαν ζάχαρη
να έχει ο πικραμένος γλύκα.

Εμείς κάποτε ήμασταν θάλασσα
ψυχές
αλάτι χιονόλευκο του ήλιου χάδι
εμείς
πετάμε τώρα
δεν έχουμε χρόνο για γλυκό
γίναμε βροχή… χώμα ελεύθερο,
κοκκινιστό φεγγάρι.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα