Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλέξανδρος Βαναργιώτης: "Οι πίτες της μάνας"



Συστάδες δέντρων δίπλα στο ποτάμι
Θεόρατα, ολόγυμνα στο ψύχος του χειμώνα
Πιο κει γεμάτη τραύματα
η νέα εθνική
Μια ησυχία απόκοσμη
Μια ερημιά σκληρή
Ανάμεσα δυο τρεις σκυφτοί
στο νοτισμένο χώμα
μαζεύουν ποιήματα της γης
βρούβες, ζοχούς, παζιά
(τι λέξεις, Θεέ μου, μαγικές)
λάπατα, καυκαλήθρες
μυρώνια, τουρκοσπάνακα
(τι εξαίσιοι συνειρμοί !)

Ό,τι έχασες μες στους καιρούς
βαθιά θαμμένο βρήκες
Στο φως της μνήμης
άχνιζε της νοσταλγίας
η πίτα


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα