Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευτυχία Μισύρη: "Το συσσίτιο"





Πηγαινοέρχομαι
τάχα αδιάφορα
και πάντα τα μεσημέρια
στέκομαι στις ουρές
κάτω απ’ τον ήλιο
με το άδειο μου
τσαλακωμένο σκεύος.

Περιμένω σαν το αγρίμι
το θήραμα.
Ένα στίχο μόνο
έστω ένα στίχο.

Πεινάω τόσο,
που ντρέπομαι
και ντρέπομαι τόσο,
που φαίνεται.
Κι όσο φαίνεται
τόσο νιώθω
τη λαιμαργία  
περασμένη πάνω μου
σαν αρμαθιά σιδερικά.

Εγώ κι αυτή, ένα πράμα
στο συσσίτιο του μεσημεριού.


(από τη συλλογή "Ταξίμια", εκδ. Πνοή, 2017)

[Σκίτσο της Μαρίας Κοκκίνη]

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα