Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγγελική Δημουλή: "Στο ίδιο σπίτι μέναμε πολλοί"




Είμασταν καθισμένοι σε κύκλo
ένας λυγμός, ένας θάνατος
κι ένα παρόν

Ψιθυρίζαμε μεταξύ μας
ισορροπώντας την ηχώ μας
σε κοχύλια

Έλεγες, πώς έσωσε το κρασί;
κι έτρεχα στο πάνινο μπουκάλι
να γεμίσω

Έλεγα πως σκίστηκε το φαγητό
και γοργά με όστρακα
το μπάλωνες

Ράψαμε παράθυρα, κουρτίνες
φλοράλ, κι ένα κουδούνι
για να μας βρίσκει ο ταχυδρόμος

Τις νύχτες ζωγράφιζες κεριά
κι έπλεκα βαλς και σουίνγκ
ό, τι ταίριαζε με τις σφαίρες της στιγμής


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα