Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Σύρρου: "Δεκαεννέα έτη φωτός σιωπή"



Ζητώ συγγνώμη από τους στίχους μου
που έμειναν να με περιμένουν
δέκα και εννέα συναπτά φθινόπωρα.
Δέκα και εννέα έτη φωτός, έχω την αίσθηση.
Όχι πως με περίμεναν πολύ
μα, να, μου λείψανε κι εμένα.
Τώρα τους ψάχνω στα τυφλά.
Τους αφουκράζομαι μες στις σιωπές.
Τη γεύση τους αποζητάει
ο στερημένος ουρανίσκος μου.
Μετρώ στο πληκτρολόγιο τα γράμματα.
Είκοσι τέσσερα. Όλη η παλιοπαρέα μαζεμένη.
Σκέφτομαι μήπως προκαλέσω και την έμπνευση.
Θα είναι πρόκληση σε μονομαχία.
Αν παρ’ ελπίδα με καταδεχτεί, η ακριβοθώρητη
–πιστόλι ή ξίφος, ας επιλέξει εκείνη–,
έχω την αγαθή προαίρεση να με συντρίψει.



(από τη συλλογή "Επιλήσμονες", εκδ. Μανδραγόρας, 2016)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα