Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρύσα Νικολάκη: "Απόψε"



Απόψε που το κορμί αναρριγεί στη θύμησή σου
Απόψε που οι φυλλωσιές στο λόφο της Ακρόπολης
αναρριχώνται σαν αειθαλείς αναμνήσεις
Απόψε που οι λέξεις νοθεύονται
από την ομίχλη της προσμονής
Απόψε που τα χέρια ιδρώνουν 
στις καυτές παλάμες της σιωπής
Προσμένω ένα σου σκίρτημα
Ένα σου χάδι
Ένα φιλί στο λυκαυγές της νιότης
Ένα απαύγασμα ηλιοφάνειας
στα μύχια της ψυχής μου...

Όχι... Απόψε  δεν θα σε περιμένω...
Το μισοφέγγαρο έγινε κύκλος
Κύκλος της αέναης ενατένισης ενός άψυχου ονείρου
Απόψε θα κοιμηθώ με την αναλαμπή 
της αποπλάνησης σου.....
Και το πρωί θα με βρει αφημένη με ένα μειλίχιο χαμόγελο...
Αυτό της χαρμολύπης...


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα