Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μάρκος Μέσκος: "Το αντίο"


Φύλλο ξερόφυλλο σαν πεταλούδα φθινοπωρινή πέφτοντας νανουρίζεται - στο καλό! στο καλό!

Ήταν δικό σου το αντίο
τύχη και μοίρα και ειμαρμένη
λέξη που κουδουνίζει σαν κάτι άλλο'

φύλλο φυλλαράκι γνωστό από τα παλιά
όχι ζούδι νεκρό μα προσδοκία
λευκής νιφάδας στο μέτωπό σου τώρα
που έγινες σιωπή και ποίημα και σκοτάδι
έγινες δύσβατο φως καθώς θερίζει την αιώνια ματαιότητα.



(από τη συλλογή "Τα ποιήματα της σκάλας", εκδ. Γαβριηλίδης, 2013)


Σχόλια

  1. ναι ήταν δικό μου το Αντίο,
    αυτός μου το ενέπνευσε,
    καθώς πεπλανημένη θαρρούσα,
    αμάραντα ες αεί,τα Άνθη
    στο καταραμένο μου φίδι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα