Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θεοδόσης Βολκώφ: "Άτιτλο"



                   6

Στίχοι μου πύρινοι και τρυφεροί,
ακούστε τον πάτερα σας που λέγει:
Του πεινασμένου –αλίμονο– ψωμί,
του ανέστιου και του πρόσφυγα η στέγη,
τα μάτια του τυφλού και του γυμνού
το ένδυμα, του ανάπηρου το χέρι,
η μάνα κι ο πατέρας του ορφανού,
των έρημων φιλόστοργο αγέρι,
των σκλαβωμένων πάντων λευτεριά,
των τσακισμένων πίστη, ρώμη, ελπίδα,
των τεθλιμμένων όπου γης χαρά,
των άρρωστων παρήγορη φροντίδα
και των νεκρών ανάσταση – δεν είστε.
Περήφανοι πλην ταπεινοί μιλήστε.
`


(από τη συλλογή "Σονέτα", εκδ. Γαβριηλίδης, 2016)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα